Samen fietsen door Friesland

Allemaal bijgekomen van onze kortstondige hittegolf? Je moet er niet aan denken dat dit een hele zomer gaat duren. Hele volksstammen weten niet beter. Ja wordt er dan gezegd, die zijn er aan gewend. Daar geloof ik niet in. Anderhalf jaar Nieuw Guinea heeft mij geleerd dat een mens zijn of haar tempo aanpast en het daardoor nog enigszins dragelijk is. Rustig aan (tenang saja in Bahasa Indonesia), maar het blijft bloedheet.

Het was het jaar 1977, in december kreeg ik op mijn verjaardag een racefiets. Een metallic kleurige Peugeot, framemaat 58. Moest volgens Andriessen senior van ’t Rennerhuis, anders stak de zadelpen er te ver uit. Iedereen die dat nu hoort ligt in een deuk. Enfin andere tijden. Mijn hooggespannen verwachtingen kregen tijdens het eerste ritje een behoorlijke knauw. Op keihard opgepompte 21 mm bandjes over de klinkers viel goed tegen. Daarnaast bleek een 52 buitenblad niet aan mij besteed. 

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar een seizoen zonder vooruitzicht op iets speciaals blijft een beetje kaal. Het seizoen aankleden met een tot de verbeelding sprekende klassieker is als jus over de aardappels. Na kennismaking met de zaterdagploeg van TFC Frisia was het rijden van sterritje op zaterdag en zondag een vast ritueel. Af en toe een ritje buiten de provincie, maar daar bleef het bij. Op enig moment, kreeg ik er lucht van dat je als toerist de bekende wielerklassiekers kon rijden.